Hemoplazmoza u kota jest zakażeniem erytrocytów wywoływanym przez hemotropowe mykoplazmy, przede wszystkim Mycoplasma haemofelis. Choroba może prowadzić do zakaźnej niedokrwistości hemolitycznej, a podstawową metodą potwierdzenia zakażenia jest PCR, ponieważ ocena rozmazu krwi ma ograniczoną czułość i zależy od fazy parazytemii. Definicja i znaczenie kliniczne Hemoplazmoza u kota to zakażenie wywoływane przez hemotropowe mykoplazmy, czyli bakterie …
RDW u kota – wskaźnik anizocytozy erytrocytów, znaczenie w diagnostyce niedokrwistości
RDW (Red Cell Distribution Width) u kota jest parametrem morfologii krwi określającym stopień zróżnicowania objętości erytrocytów, a więc laboratoryjnym wykładnikiem anizocytozy. W praktyce klinicznej wskaźnik ten pomaga oceniać charakter zaburzeń erytropoezy, wspiera różnicowanie typów niedokrwistości i ułatwia interpretację odpowiedzi regeneracyjnej szpiku kostnego. Czym jest RDW u kota RDW to wskaźnik rozkładu objętości krwinek czerwonych, obliczany …
Cytauxzoonoza kotów (Cytauxzoon felis): epidemiologia, objawy, hemoliza i rokowanie
Cytauxzoonoza jest wywoływaną przez pierwotniaka Cytauxzoon felis chorobą przenoszoną przez kleszcze, charakteryzującą się gwałtownym przebiegiem, ciężką wielonarządową dysfunkcją i historycznie bardzo wysoką śmiertelnością. Przez lata uważana za chorobę niemal zawsze śmiertelną, dziś – dzięki skojarzeniu atowakwonu z azytromycyną – przeżywalność wynosi do 60%. Taksonomia i charakterystyka patogenu Cytauxzoon felis* jest obligatoryjnym, wewnątrzkomórkowym pasożytem z gromady …
FeLV (koci wirus białaczki) a niedokrwistość: mielodysplazja, aplazja i IMHA wtórna
FeLV jest jedną z najważniejszych przyczyn ciężkiej, wielomechanizmowej anemii u kotów. Wirus atakuje bezpośrednio komórki progenitorowe szpiku kostnego, może wywoływać mielodysplazję, aplazję lub białaczkę, a przez mechanizmy immunologiczne prowadzi do wtórnej IMHA – każdy z tych procesów wymaga odmiennego podejścia. Biologia FeLV – wirus i jego podgrupy Koci wirus białaczki (FeLV – feline leukemia virus) należy …
Niedokrwistość pokrwotoczna u kotów: ostra i przewlekła utrata krwi, postępowanie
Niedokrwistość pokrwotoczna u kotów wynika z utraty erytrocytów przez krwawienie – ostre lub przewlekłe. Oba typy różnią się diametralnie pod względem patofizjologii, obrazu klinicznego i postępowania. Ostra grozi śmiercią z hipowolemii, przewlekła – niedoborem żelaza i stopniową dekompensacją fizjologiczną. Definicja i patofizjologiczny podział Niedokrwistość pokrwotoczna (anemia haemorrhagica) to niedokrwistość wynikająca z utraty pełnej krwi z …
Podział niedokrwistości u kotów: klasyfikacja morfologiczna, czynnościowa i etiopatogenetyczna
Niedokrwistość u kotów jest jednym z najczęstszych rozpoznań hematologicznych w praktyce klinicznej i stanowi objaw – nie chorobę samą w sobie. Prawidłowa klasyfikacja według trzech niezależnych osi: morfologicznej, czynnościowej i etiopatogenetycznej, jest fundamentem racjonalnej diagnostyki różnicowej i wyboru właściwego leczenia. Definicja i znaczenie wielowymiarowej klasyfikacji Niedokrwistość (anemia) rozpoznaje się u kota dorosłego przy hematokrycie (HCT/PCV) …
FeLV a niedokrwistość u kota
Niedokrwistość (anemia) jest jednym z najczęstszych i klinicznie najpoważniejszych hematologicznych powikłań zakażenia FeLV – występuje u ok. 50% kotów z progresywną infekcją. Mechanizmy jej powstawania są różnorodne, od aplazji szpiku po immunologiczną destrukcję erytrocytów, a jej nasilenie koreluje ze stanem klinicznym i rokowaniem. Epidemiologia niedokrwistości w zakażeniu FeLV Niedokrwistość jest jednym z najczęstszych powodów, dla których właściciele zgłaszają …